Dikke pret. Dit bericht van 12 maart 2017 staat op de groepspagina van groep 1-2-4-5, de onderbouwgroep van De Holsthoek in het schooljaar 2016-2017. Het gaat over bellen blazen, een spel dat bijna ieder kind kent. Een potje bellenblaas, een blaasring en daar gaan ze: grote en kleine bellen, die zweven, glinsteren en dan ineens knappen. Voor jonge kinderen is dat iedere keer weer een verrassing.
Vragen die kinderen stellen
Bij bellen blazen komen de vragen vanzelf. Waarom zijn bellen rond? Waarom zie je er kleuren in? Waarom knappen ze? En waarom blijven sommige bellen langer heel dan andere? Zulke vragen zijn het begin van onderzoekend en ontdekkend leren. Kinderen leren dat je een vraag kunt onderzoeken door te kijken, te proberen en te vergelijken, en dat je niet altijd meteen het antwoord hoeft te weten.
Wat zit er in een bel?
Een zeepbel is een vliesje van water met een beetje zeep, met lucht erin. De zeep zorgt ervoor dat het water een rekbaar vliesje vormt. Een bel knapt als het vliesje ergens te dun wordt, bijvoorbeeld doordat het water verdampt of naar beneden zakt, of als de bel iets droogs of iets scherps raakt. Een natte vinger kan soms zelfs door een bel heen zonder dat hij knapt: een leuk proefje om te doen.
Altijd rond
Een zeepbel wordt altijd rond, ook als je hem blaast met een ring in de vorm van een ster of een hart. Het vliesje trekt zich namelijk zo klein mogelijk samen, en een bol is de vorm met de kleinste buitenkant. Pas als bellen tegen elkaar aan komen, zie je rechte wanden ontstaan, zoals bij het schuim in een bad. Kinderen kunnen dat zelf ontdekken door veel bellen vlak naast elkaar te blazen.
Een regenboog in een bel
In een zeepbel zie je kleuren draaien en veranderen. Dat komt doordat het licht zowel aan de buitenkant als aan de binnenkant van het vliesje weerkaatst, en die twee lichtstralen elkaar versterken of uitdoven. Waar het vliesje dikker of dunner is, zie je een andere kleur. Kijk maar eens goed: vlak voordat een bel knapt, wordt de bovenkant bijna kleurloos, omdat het vliesje daar het dunst is.
Bellen en het thema water
Het bericht verscheen zes dagen na de start van het thema water, op maandag 6 maart 2017. Een zeepbel bestaat voor het grootste deel uit water, en bellen blazen laat zien hoe water zich gedraagt als je er zeep aan toevoegt. Zo past een spel als bellen blazen goed bij een thema waarin de kinderen op allerlei manieren ontdekken wat water is en wat je ermee kunt doen.
Verwondering
Jonge kinderen kunnen zich nog volop verwonderen over gewone dingen. In februari 2016 schreef de leerkracht van de onderbouw in het bericht Zaaien over de plantjes die in de klas opkwamen: dat zorgt voor verbazing en verwondering bij de kinderen. Met bellen blazen gaat het net zo. Een glinsterende bel die wegzweeft en ineens verdwijnt, is voor een kleuter een klein wonder.
Samen spelen
In een combinatiegroep met kleuters en kinderen van groep 4 en 5 kan iedereen meedoen met bellen blazen. De jongste kinderen genieten van het blazen en het vangen, de oudere kinderen kunnen onderzoeken welk sopje het beste werkt. 'Samen' is onze kracht, staat in onze visie, en in de groepencombinaties hanteren we het principe dat een leerling zijn of haar medeleerling helpt.
Blazen en praten
Bellen blazen is ook een oefening voor de mond. Om een bel te maken, moet je je lippen tuiten en rustig en gelijkmatig blazen. Dat vraagt om controle over je adem en je mondspieren, en die heb je ook nodig bij het spreken. Spelletjes met blazen, zoals bellen blazen, watjes over de tafel blazen of door een rietje blazen, zijn daarom voor jonge kinderen een speelse oefening voor de mondmotoriek.
Buiten in de wind
Buiten is bellen blazen nog leuker, want daar neemt de wind de bellen mee. Kinderen rennen erachteraan, proberen ze te vangen of kijken hoe hoog ze komen. Op De Holsthoek gaan de kinderen iedere week naar buiten voor het buitenuurtje, en tegenover de school ligt een groot veld. Met de wind in de rug blaas je zo een hele wolk bellen, en met de wind tegen merk je hoe sterk lucht kan duwen.
Op de groepspagina
Op de groepspagina van groep 1-2-4-5 verschenen in dat schooljaar meer berichten over wat de groep deed. In september 2016 ging de groep op schoolreisje naar Dinoland in Zwolle, en in februari 2017 volgde een bericht over samen lezen. Op 13 maart 2017, een dag na dit bericht, verschenen de berichten Digitale hulpmiddelen en Toeval, met als ondertitel: je weet niet hoe je werk eruit gaat zien.
Veilig blazen
Bellenblaas is zeepsop, en dat hoort niet in je mond of in je ogen. Voor jonge kinderen is het daarom goed om te oefenen met blazen in plaats van zuigen, en om de blaasring niet te dicht bij het gezicht te houden. Komt er toch zeep in de ogen, spoel dan met lauw water. Met een paar eenvoudige afspraken blijft bellen blazen een veilig en vrolijk spel.
Thuis verder
Maak thuis samen bellenblaas van water met een scheutje afwasmiddel. Probeer dan een paar onderzoekjes: blaas door een rietje, door een ring van ijzerdraad en door je vingers, en kijk welke bellen het grootst worden. Of zet een stopwatch aan en tel hoe lang een bel heel blijft. Zo wordt een spelletje een echt proefje, en de pret blijft net zo dik.